அலி ரலி அவர்களுக்கு பைய்யத் செய்து மாறிய தல்ஹா ரலி, ஸுபைர் ரலி

 தல்ஹா ரலி, ஸுபைர் ரலி அவர்கள் அலி ரலி அவர்களுக்கு பைய்யத் செய்து மாறியது.

حَدَّثَنَا یَحْیَی بْنُ آدَمَ، قَالَ: حدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ زِیَادٍ، عَنْ أم الصَّیْرَفِیِّ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ قَبِیصَۃَ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِہَابٍ، قَالَ : لَمَّا قُتِلَ عُثْمَان قُلْتُ : مَا یُقِیمُنِی بِالْعِرَاقِ ، وَإِنَّمَا الْجَمَاعَۃُ بِالْمَدِینَۃِ عِنْدَ الْمُہَاجِرِینَ وَالأَنْصَارِ، قَالَ: فَخَرَجْت فَأُخْبِرْت، أَنَّ النَّاسَ قَدْ بَایَعُوا عَلِیًّا، قَالَ: فَانْتَہَیْت إِلَی الرَّبَذَۃِ وَإِذَا عَلِیٌّ بِہَا، فَوُضِعَ لَہُ رَحْلٌ فَقَعَدَ عَلَیْہِ، فَکَانَ کَقِیَامِ الرَّجُلِ، فَحَمِدَ اللَّہَ وَأَثْنَی عَلَیْہِ، ثُمَّ قَالَ إِنَّ طَلْحَۃَ وَالزُّبَیْرَ قد بَایَعَا طَائِعَیْنِ غَیْرَ مُکْرَہَیْنِ، ثُمَّ أَرَادَا أَنْ یُفْسِدَا الأَمْرَ وَیَشقَّا عَصَا الْمُسْلِمِینَ ، وَحَرَّضَ عَلَی قِتَالِہِمْ، قَالَ: فَقَامَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ ، فَقَالَ : أَلَمْ أَقُلْ لَکَ إِنَّ الْعَرَبَ سَتَکُونُ لَہُمْ جَوْلَۃٌ عِنْدَ قَتْلِ ہَذَا الرَّجُلِ ، فَلَوْ أَقَمْت بِدَارِکَ الَّتِی کُنْتَ بِہَا ، یَعْنِیَ الْمَدِینَۃَ فَإِنِّی أَخَافُ أَنْ تُقْتَلَ بِحَالِ مَضْیَعَۃٍ لاَ نَاصِرَ لَکَ ، قَالَ : فَقَالَ عَلِیٌّ : اجْلِسْ فَإِنَّمَا تَخِنُّ کما تخن الْجَارِیَۃُ ، أو إِنَّ لَکَ خَنِینًا کَخَنِینِ الْجَارِیَۃِ ، آللہِ أَجْلِسُ بِالْمَدِینَۃِ کَالضَّبُعِ تَسْتَمِعُ اللَّدْمَ ، لَقَدْ ضَرَبْت ہَذَا الأَمْرَ ظَہْرَہُ وَبَطْنَہُ ، أَوْ رَأْسَہُ وَعَیْنَیْہِ ، فَمَا وَجَدْت إِلاَّ السَّیْفَ ، أَوِ الْکُفْرَ۔ (حاکم 115)

طارق بن شہاب سے روایت ہے کہتے ہیں کہ جب حضرت عثمان رضی اللہ عنہ کو قتل کیا گیا میں نے دل میں سوچا کہ مجھے کس شئے نے عراق میں ٹھہرایا ہوا ہے حالانکہ جماعت تو مدینہ میں ہے مہاجرین اور انصار کے پاس کہتے ہیں میں نکلا مجھے خبر ملی کہ لوگوں نے حضرت علی رضی اللہ عنہ کے ہاتھ پر بیعت کر لی ہے کہتے ہیں کہ میں ربذہ مقام پر پہنچا تو وہاں حضرت علی رضی اللہ عنہ موجود تھے ۔ ان کے لیے ایک شخص نے بیٹھنے کے لیے نشست رکھی ۔ پس حضرت علی رضی اللہ عنہ کھڑے ہونے کی حالت میں تھے ۔ انھوں نے اللہ کی حمد و ثنا بیان کی پھر فرمایا کہ طلحہ اور زبیر رضی اللہ عنہما نے بیعت خوشی خوشی کی تھی نہ کہ حالت اکراہ میں ۔ اب چاہتے ہیں کہ وہ معاملے کو بگاڑ دیں اور مسلمانوں کی لاٹھی ( جمعیت ) کو توڑ ڈالیں ، حضرت علی رضی اللہ عنہ نے ان سے قتال کرنے کے لیے لوگوں کو ابھارا ۔ پھر حسن بن علی رضی اللہ عنہ کھڑے ہوئے اور فرمایا کہ میں نے آپ کو نہیں کہا تھا کہ عرب ان کے ساتھ جمع ہو جائیں گے اگر اس شخص ( حضرت عثمان رضی اللہ عنہ ) کو ش�

தாரிக் பின் ஷிஹாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் இந்த வரலாற்றுச் செய்தியின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு இதோ:

​தாரிக் பின் ஷிஹாப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

​"உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் கொல்லப்பட்டபோது, 'மஹாஜிர்களும் அன்சாரிகளும் இருக்கும் மதீனாவில் ஜமாஅத் (கூட்டமைப்பு) இருக்கும்போது, ஈராக்கில் என்னை எது தடுத்து வைத்துள்ளது?' என்று என் மனதிற்குள் நினைத்தேன். 

எனவே நான் (மதீனா நோக்கிப்) புறப்பட்டேன். அப்போது மக்கள் அலி (ரலி) அவர்களிடம் பைஅத் (சத்தியப்பிரமாணம்) செய்துவிட்டார்கள் என்ற செய்தி எனக்குக் கிடைத்தது.

​நான் 'ரபதா' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது அங்கு அலி (ரலி) அவர்கள் இருந்தார்கள். 

அவருக்காக ஒருவர் அமருவதற்கு ஓர் இடத்தை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அலி (ரலி) அவர்கள் நின்ற நிலையில் இறைவனைப் போற்றிப் புகழ்ந்து உரையாற்றினார்கள். 

பிறகு: 'தல்ஹாவும் ஜுபைரும் விருப்பத்துடனேயே என்னிடம் பைஅத் செய்தார்கள், அவர்கள் கட்டாயப்படுத்தப்படவில்லை. ஆனால் இப்போது அவர்கள் இந்த விவகாரத்தைக் குலைக்கவும், 

முஸ்லிம்களின் ஒற்றுமையைச் சிதைக்கவும் விரும்புகிறார்கள்' என்று கூறி, அவர்களுடன் போரிடுவதற்கு மக்களைத் தூண்டினார்கள்.

​அப்போது ஹஸன் பின் அலி (ரலி) அவர்கள் எழுந்து நின்று (தன் தந்தை அலியிடம்) கூறினார்: 'இந்த நபர் (உஸ்மான் ரலி) கொல்லப்பட்டால் அரபுகள் இதற்கு எதிராக ஒன்று கூடுவார்கள் என்று நான் உங்களிடம் முன்பே சொல்லவில்லையா? நீங்கள் உங்கள் வீட்டிலேயே (மதீனாவிலேயே) இருந்திருக்க வேண்டாமா? நீங்கள் அங்கு இருந்திருந்தால், இதே அஜாக்கிரதையான சூழலில் நீங்களும் கொல்லப்பட்டிருப்பீர்களோ என்றும், அப்போது உங்களுக்கு உதவியாளர்கள் யாரும் இருக்கமாட்டார்களோ என்றும் நான் அஞ்சினேன்.'

​அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள்: 'நீ அமர்! ஒரு கன்னிப்பெண் முணுமுணுப்பதைப் போல நீ பேசுகிறாய்' என்று கூறிவிட்டு, 'அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! விழும் கல்லின் சத்தத்தைக் கூர்ந்து கவனிக்கும் ஓநாயைப் போல நான் மதீனாவில் காத்திருந்தேன். 

இந்த விவகாரத்தை நான் ஆழமாக ஆய்வு செய்தேன். (கிளர்ச்சியாளர்களுக்கு எதிராக) வாளைக் கையில் எடுப்பதைத் தவிர அல்லது (அவர்களின் செயல்களைப் பொறுத்துக் கொண்டு) குஃப்ரைக் (இறைநிராகரிப்பை) காண்பதைத் தவிர வேறு எதையும் நான் காணவில்லை' என்று கூறினார்கள்."

முஸ்ஸன்னப் இப்னு அபி ஷேபா 

38954

حَدَّثَنَا ابْنُ إدْرِیسَ ، عَنْ حُصَیْنٍ ، عَنْ عُمَرَ بْنِ جَاوَانَ ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَیْسٍ ، قَالَ : قَدِمْنَا الْمَدِینَۃَ وَنَحْنُ نُرِیدُ الْحَجَّ ، فَإِنَّا لبِمَنَازِلِنَا نَضَعُ رِحَالَنَا إذْ أَتَانَا آتٍ ، فَقَالَ : إِنَّ النَّاسَ قَدْ فَزِعُوا وَاجْتَمَعُوا فِی الْمَسْجِد ، فَانْطَلَقْت فَإِذَا النَّاسُ مُجْتَمِعُونَ فِی الْمَسْجِد ، فَإِذَا عَلِیٌّ وَالزُّبَیْرُ وَطَلْحَۃُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِی وَقَّاصٍ، قَالَ : فَإِنَّا لَکَذَلِکَ إِذْ جَائَنَا عُثْمَان ، فَقِیلَ : ہَذَا عُثْمَان ، فَدَخَلَ عَلَیْہِ مُلِیَّۃٌ لَہُ صَفْرَائُ ، قَدْ قَنَّعَ بِہَا رَأْسَہُ ، قَالَ : ہَاہُنَا عَلِیٌّ ؟ قَالُوا : نَعَمْ ، قَالَ : ہَاہُنَا الزُّبَیْرُ ؟ قَالُوا : نَعَمْ ، قَالَ : ہَاہُنَا طَلْحَۃُ ؟ قَالُوا : نَعَمْ ، قَالَ ہَاہُنَا سَعْدٌ ؟ قَالُوا : نَعَمْ ، قَالَ : أَنْشُدُکُمْ بِاللہِ الَّذِی لاَ إلَہَ إِلاَّ ہُوَ ہَلْ تَعْلَمُونَ ، أَنَّ رَسُولَ اللہِ صَلَّی اللَّہُ عَلَیْہِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : مَنْ یَبْتَاعُ مِرْبَدَ بَنِی فُلاَنٍ غَفَرَ اللَّہُ لَہُ ، فَابْتَعْتُہُ بِعِشْرِینَ أَلْفًا ، أَوْ بِخَمْسَۃٍ وَعِشْرِینَ أَلْفًا ، فَأَتَیْت رَسُولَ اللہِ صَلَّی اللَّہُ عَلَیْہِ وَسَلَّمَ ، فَقُلْتُ لَہُ : ابْتَعْتہ ، قَالَ : اجْعَلْہُ فِی مَسْجِدِنَا وَلَک أَجْرُہُ ؟ فَقَالُوا: اللَّہُمَّ نَعَمْ ۔

2۔ قَالَ : فَقَالَ : أَنْشُدُکُمْ بِاللہِ الَّذِی لاَ إلَہَ إِلاَّ ہُوَ ، أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللہِ صَلَّی اللَّہُ عَلَیْہِ وَسَلَّمَ ، قَالَ : مَنِ ابْتَاعَ رُومَۃَ ، غَفَرَ اللَّہُ لَہُ ، فَابْتَعْتُہَا بِکَذَا وَکَذَا ، ثُمَّ أَتَیْتہ ، فَقُلْتُ : قَدِ ابْتَعْتہَا ، قَالَ : اجْعَلْہَا سِقَایَۃً لِلْمُسْلِمِینَ وَأَجْرُہَا لَکَ ، قَالُوا : اللَّہُمَّ نَعَمْ ۔

3۔ قَالَ : أَنْشُدُکُمْ بِاللہِ الَّذِی لاَ إلَہَ إِلاَّ ہُوَ ، أَتَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللہِ صَلَّی اللَّہُ عَلَیْہِ وَسَلَّمَ نَظَرَ فِی وُجُوہِ الْقَوْمِ، فَقَالَ : مَنْ جَہَّزَ ہَؤُلاَئِ غَفَرَ اللَّہُ لَہُ ، یَعْنِی جَیْشَ الْعُسْرَۃِ ، فَجَہَّزْتُہُمْ حَتَّی لَمْ یَفْقِدُوا خِطَامًا وَلاَ عقَالاً ، قَالَ : قَالُوا : اللَّہُمَّ نَعَمْ ، قَالَ : اللَّہُمَّ اشْہَدْ ثَلاَثًا۔

4۔ قَالَ الأَحْنَفُ : فَانْطَلَقْت فَأَتَیْت طَلْحَۃَ وَالزُّبَیْرَ ، فَقُلْتُ : مَن تَأْمُرَانِی بِہِ وَمَنْ تَرْضَیَانِہِ لِی ، فَإِنِّی لاَ أَرَی ہَذَا إِلاَّ مَقْتُولاً ، قَالاَ : نَأْمُرُک بِعَلِیٍّ ، قَالَ : قُلْتُ : تَأْمُرَانِ

அஹ்னப் பின் கைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் விவரிக்கும் இந்த நீண்ட வரலாற்றுச் செய்தியின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு இதோ:

​அஹ்னப் பின் கைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

​நாங்கள் ஹஜ் செய்யும் எண்ணத்துடன் மதீனாவிற்கு வந்தோம். எங்களது தங்குமிடத்திற்கு வந்து பயண மூட்டைகளை இறக்கி வைத்தபோது, 'மக்கள் மஸ்ஜிதில் பதற்றத்துடன் கூடியிருக்கிறார்கள்' என்று ஒருவர் கூறினார். 

நான் மஸ்ஜிதிற்குச் சென்றபோது அங்கு மக்கள் திரண்டிருந்தனர். அலி, ஜுபைர், தல்ஹா மற்றும் ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹும்) ஆகியோரும் அங்கு இருந்தனர்.

​நான் அங்கு நின்றுகொண்டிருந்தபோது, உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் தலைப்பாகையினால் தலையை மறைத்தவாறு அங்கு வந்தார்கள். 

அவர் கேட்டார்: "இங்கே அலி இருக்கிறாரா?" மக்கள் "ஆம்" என்றனர். "ஜுபைர் இருக்கிறாரா?", "தல்ஹா இருக்கிறாரா?", "ஸஅத் இருக்கிறாரா?" என்று ஒவ்வொன்றாகக் கேட்க, மக்கள் "ஆம்" என்றனர்.

​பின்பு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று எவன் மீது சத்தியம் செய்கிறேனோ, அந்த அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டுக் கேட்கிறேன். 

'இன்ன கோத்திரத்தின் நிலத்தை விலைக்கு வாங்கி மஸ்ஜிதாக மாற்றுபவருக்கு அல்லாஹ் மன்னிப்பு வழங்குவான்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா? 

அதை நான் 20 அல்லது 25 ஆயிரம் திர்ஹம்களுக்கு வாங்கி மஸ்ஜிதாக மாற்றினேன். அதற்கு கூலி உண்டு என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்களே, அது நினைவிருக்கிறதா?" மக்கள் "ஆம்" என்றனர்.

​அவர் மீண்டும் கேட்டார்: "ரூமா கிணற்றை (Well of Rummah) விலைக்கு வாங்கி முஸ்லிம்களுக்குத் தர்மம் செய்பவருக்கு அல்லாஹ் மன்னிப்பு வழங்குவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற, நான் அதை வாங்கித் தர்மம் செய்ததை அறிவீர்களா?" மக்கள் "ஆம்" என்றனர். மீண்டும் அவர், தபூக் போரின்போது இராணுவத் தளவாடங்களை (ஒட்டகக் கயிறு வரை) தான் வழங்கியதை நினைவூட்டி சத்தியம் கேட்டார். 

மக்கள் அனைத்திற்கும் சாட்சி கூறினர். பிறகு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! நீயே இதற்குச் சாட்சி!" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

​இதன்பின், நான் தல்ஹா மற்றும் ஜுபைர் (ரலி) ஆகியோரைச் சந்தித்து, "நீங்கள் எனக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறீர்கள்? யாரிடம் பைஅத் செய்யச் சொல்கிறீர்கள்? ஏனெனில் உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் கொல்லப்படுவதை நான் காண்கிறேன்" என்றேன். அவர்கள் இருவரும், "அலியிடம் பைஅத் செய்யுமாறு உனக்குக் கட்டளையிடுகிறோம்" என்றனர். நான் மீண்டும் உறுதிப்படுத்திக் கேட்டபோது, "ஆம்" என்றனர்.

​நான் ஹஜ்ஜிற்காக மக்கா சென்றபோது, உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் ஷஹீத் செய்யப்பட்ட செய்தி வந்தது. 

மக்காவில் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவரிடமும் "நான் யாரிடம் பைஅத் செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டேன். அவரும் அலி (ரலி) அவர்களின் பெயரையே கூறினார்.

​திரும்பி வந்ததும் நான் மதீனாவில் அலி (ரலி) அவர்களிடம் பைஅத் செய்தேன். பிறகு பஸ்ராவிற்குத் திரும்பினேன். நிலைமை சீராகிவிட்டது என்று நினைத்தபோது, 

ஆயிஷா, தல்ஹா மற்றும் ஜுபைர் (ரலி) ஆகியோர் 'கரைபா' என்ற இடத்தில் தங்கியிருப்பதாகச் செய்தி வந்தது. அவர்கள் எதற்காக வந்தார்கள் என்று கேட்டபோது, "அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்ட உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் இரத்தத்திற்குப் பழிவாங்க உங்களிடம் உதவி கேட்கிறார்கள்" என்று பதில் வந்தது.

​இது எனக்குப் பெரும் கவலையைத் தந்தது. ஒருபுறம் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) மற்றும் நபித்தோழர்கள், மறுபுறம் நபி (ஸல்) அவர்களின் சகோதரர் மகனான அலி (ரலி). நான் அன்னை ஆயிஷாவிடம் சென்று, "தாயே! நீங்கள்தானே என்னை அலியிடம் பைஅத் செய்யச் சொன்னீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அவர், "ஆம், அது உண்மைதான். 

ஆனால் இப்போது அலி மாறிவிட்டார்" என்றார். இதே கேள்வியைத் தல்ஹா மற்றும் ஜுபைரிடமும் கேட்டேன். அவர்களும் "அலி மாறிவிட்டார்" என்றே கூறினர்.

​நான் கூறினேன்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்கள் பக்கம் அன்னை ஆயிஷாவும் நபித்தோழர்களும் இருப்பதால் உங்களை எதிர்த்துப் போரிட மாட்டேன். 

அதேபோல், நீங்களே யாரை ஏவினீர்களோ அந்த அலிக்கு எதிராகவும் நான் போரிட மாட்டேன். எனக்கு மூன்று வழிகளைக் கொடுங்கள்: 

1. நான் பாரசீக நாடுகளுக்குச் செல்ல வழிவிடுங்கள், 

2. அல்லது மக்காவிற்குச் செல்ல விடுங்கள், 

3. அல்லது நான் ஒதுங்கியிருக்க அனுமதிக்கவும்."

​அவர்கள் ஆலோசனை செய்துவிட்டு, "இவர் வெளியேறினால் மக்காவின் கருத்தை நமக்கு எதிராக மாற்றக்கூடும், எனவே இவரை அருகிலேயே தங்கியிருக்கச் செய்யுங்கள்" என்று முடிவு செய்தனர். 

நான் பஸ்ராவிலிருந்து இரண்டு பர்சக் தொலைவிலுள்ள 'ஜல்ஆ' என்ற இடத்தில் 6,000 வீரர்களுடன் ஒதுங்கிக்கொண்டேன்.

​பிறகு போர் மூண்டது. தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் முதலில் ஷஹீத் ஆனார்கள். 

கஅப் பின் ஸூர் குர்ஆனை ஏந்தி இரு தரப்பிற்கும் உபதேசித்தபோது அவரும் ஷஹீத் ஆனார்.

 ஜுபைர் (ரலி) அவர்கள் பஸ்ராவின் 'ஸப்வான்' என்ற இடத்திற்குச் சென்றபோது, பனூ முஜாஷிஃ குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவன் அவருக்குப் பாதுகாப்பு அளித்தான்.

​இதைப் பற்றி கேள்விப்பட்ட அஹ்னப் (பின் கைஸ்), "முஸ்லிம்களைப் போரில் மோதவிட்டுவிட்டு இப்போது அவர் வீடு திரும்புகிறாரா?" என்று (அதிருப்தியுடன்) ஒரு கருத்தைக் கூறினார். 

இதைச் செவியுற்ற உமைர் பின் ஜர்மூஸ் மற்றும் அவனது கூட்டாளிகள் ஜுபைர் (ரலி) அவர்களைத் தேடிச் சென்றனர். 

உமைர் பின் ஜர்மூஸ் ஜுபைர் (ரலி) அவர்களைத் தாக்கினான். 

ஜுபைர் (ரலி) திருப்பித் தாக்கியபோது, உமைர் தன் கூட்டாளிகளான நபீஃ மற்றும் பல்தாலாவை உதவிக்கு அழைத்தான். 

அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து ஜுபைர் (ரலி) அவர்களை ஷஹீத் செய்தனர்.

முஸ்ஸன்னப் இப்னு அபி ஷேபா 

38953